Haptonomie

Haptonomie houdt zich bezig met de ontwikkeling van het voelen (de tast) en het gevoelsleven.
In de haptonomie wordt het aanraken en aangeraakt worden als erg belangrijk gezien voor de ontwikkeling van het gevoelsleven.
De haptonomie gaat er vanuit dat je lichaam de drager is van je gevoelens. Van gevoelens die je ervaart bij gebeurtenissen in het dagelijks leven van nu, maar ook van gevoelens uit je verleden.

Als baby ben je nog vooral gevoel. In je jeugd of ook later in je leven, doe je ervaringen op die maken dat het soms veiliger lijkt om je eigen gevoel van onbehagen,verdriet, angst, boosheid of pijn maar weg te stoppen. In plaats daarvan ontwikkel je een patroon van bijvoorbeeld voortdurend je best doen, teveel rekening houden met wat een ander nodig heeft of over eigen grenzen gaan zonder het te merken. Dit zijn patronen die jou op dat moment helpen te overleven, om door te gaan.  
Later in je leven kan het dan weer moeilijk zijn om deze patronen weer los te laten. Gewoon jezelf zijn en je gevoelens toe laten valt dan niet mee.

De haptonomie gaat er van uit, dat als je niet naar je gevoelens luistert of gevoelens wegstopt er spanningen en blokkades in je lichaam kunnen optreden die lichamelijke of psychische klachten veroorzaken.


“voelen is leven”